Καλώς ήρθατε ! Ορισμένες κατηγορίες περιεχομένων δεν λειτουργούν προσωρινά, ή δεν είναι "πλήρεις". Foreigners are kindly requested to click : "Translated" at the above table of contents.

Παραπληροφόρηση και αποπροσανατολισμός

                                                                                                                                                                                   Ο Θέμης Λιβεριάδης γράφει
                                                                                                                                                                                   στο ΟΚΛΑΔΟΝ

Σαν τις γάτες εκεί που τηγανίζουν ψάρια...

                                                                                                                                                 ( Γ.Σεφέρης )

 

Με αφορμή την τελευταία κακοκαιρία ( και όχι μόνο,,,)  ξεδιπλώθηκε και πάλι ( ο χρόνος και τα γεγονότα δεν σταματούν...) η χαμηλή όσο και επιζήμια στάθμη της τηλεόρασης, ειδικότερα στον τρόπο ενημέρωσης. Κινδυνολογία, προχειρότητα, αμετροέπεια, απελπιστικά μονότονες επαναλήψεις...
Τα τελευταία χρόνια - για 'μένα τουλάχιστο, η «αντιπαθής» ( ΝΑΙ, είναι αντίθετο του...υποκριτικού όρου «συμπαθής» ! ) τάξη των δημοσιογράφων αυξήθηκε υπέρμετρα. Έτσι η «προσφορά» κατάντησε μεγαλύτερη από τη «ζήτηση». Οι παρεπόμενες και πολλαπλές «ζημιές» είναι σαν την μαγιά που «φουσκώνει» ύπουλα στο ανυπεράσπιστο κοινό...στη διαμόρφωση και χειραφέτηση της ελλειμματικής του κοινωνικής και πολιτικής συνείδησης.
Πιστεύω πως παλιότερα η δημοσιογραφία ήταν ένα «λειτούργημα» που το μετέρχονταν κατά κανόνα «προικισμένοι» ή ταλαντούχοι...Εδώ και χρόνια, μέσα σ' ένα «πρόσφορο» έδαφος έλλειψης ουσιαστικής παιδείας και ανυπαρξίας κοινωνικής αντίδρασης, πολλοί το είδαν σαν «χρυσή», όσο
και «εύκολη» λύση στο χρόνιο πρόβλημα ενός «επαγγελματικού» προσανατολισμού. «Υπέστησαν» λοιπόν μία ταχύρυθμη εκπαίδευση από τους...stars του κλάδου και...αυτό ήταν ! Πήρανε τα μικρόφωνα και τους δρόμους και αμολήθηκαν να κάνουν ρεπορτάζ...Χώρια που το «επάγγελμα» αυτό τους έδωσε άμεσα και μια δυνατότητα «προβολής» και «δημοσιότητας», από τον πειρασμό της οποίας δε γλίτωσαν τόσοι και τόσοι, που δεν το είχαν και καμία «ανάγκη»...Μετά επήλθαν τα παράθυρα κι οι πόρτες και τα panels. Με καλεσμένους : κάθε «ειδήμονα» και πικραμένο !... Έτσι μας προέκυψε άλλη μία τερατογέννηση. Δεκάδες τηλεοπτικοί σταθμοί εκπέμπουν ακατάπαυστα 24 ώρες το 24ωρο με stars, πρωταγωνιστές και αμέτρητους κομπάρσους σε στούντιο, παράθυρα-πόρτες, και σε «ελεύθερα ρεπορτάζ» παντός καιρού και τρόπου... Αλλά και τι να γίνουν όλοι αυτοί ; Κάπως πρέπει να δικαιολογήσουν παρουσία και μισθό τους. Κάνουν λοιπόν ό, τι μπορούν...Σκύβουν ακόμα και 'πάνω από φέρετρα με «καίριες και έξυπνες» ερωτήσεις τύπου : «πώς αισθάνεστε τώρα ! ;...» - Η σχέση τους με το μέτρο, την κυριολεξία και τη γλώσσα είναι σχεδόν κωμική...
Διαφημίζουν την είδηση - ιδιαίτερα την «κακή», σα να πρόκειται να τους μείνει ... στο ράφι ! Τον πόλεμο, το θάνατο, τη συμφορά...Μεγιστοποιούν ή ευτελίζουν τα πάντα προκειμένου να «πουλήσουν»...Με υποκριτική θλίψη και τον «πρέποντα» στόμφο. Το χειρότερο όμως είναι η σχεδόν απόλυτη ικανότητά τους στον αποπροσανατολισμό : στην απόσπαση της προσοχής και της αγανάκτησης από τα «καίρια» προβλήματα και τα «χάλια» μας στην λεπτομέρεια της λεπτομέρειας μέχρι τελικής εξαντλήσεως και εξουθένωσης...Ο «καφενές» στην αποθέωσή του. Έχουν μετατραπεί διαχρονικά σε πιόνια ενός αόρατου «παίκτη» και «εγκεφάλου» που ρυθμίζει την «τύχη» της παρτίδας ( ή της πατρίδας ). Και για μερικούς με το «αζημίωτο»...Παλιότερα λέγανε πως «ο τύπος είναι...τετάρτη εξουσία». Πάει καιρός που μία τέτοια διαπίστωση μοιάζει επιεικώς ξεπερασμένη κι ανεπαρκής... Δε δέχονται «μύγα στο σπαθί» τους. Οιαδήποτε υπερβολή είναι γι αυτούς θεμιτή. Γίνεται εν ονόματι «τάχα» της...ενημέρωσης και πληροφόρησης ( μάλλον της παραπληροφόρησης ). Έτσι κατέκτησαν κι απέκτησαν το «απυρόβλητο». Κι αυτό το «πασπαρτού» το τρίβουν ακόμα και στη μούρη του Προέδρου Δημοκρατίας ή της Βουλής. Αν κάποιος τύχει να παρέμβει ή να τα βάλει μαζί τους αποδεικνύεται ηλίθιος αυτόχειρας !... Συσπειρώνονται, συμμαχούν ευκαιριακά και τον «εξαφανίζουν»...
Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις. Λιγοστές. Αυτές πάντα υπάρχουν...Για να επιβεβαιώνουν θλιβερά τον κανόνα.

                                                                                                                                                        ( Ο θέμης Λιβεριάδης είναι ποιητής – Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. )

Γονική Κατηγορία: Περιεχομενα
Κατηγορία: Χρονογραφηματα