Καλώς ήρθατε ! Ορισμένες κατηγορίες περιεχομένων δεν λειτουργούν προσωρινά, ή δεν είναι "πλήρεις". Foreigners are kindly requested to click : "Translated" at the above table of contents.

Για τον Παναγιώτη Μαυρίδη, 2009

Ο Θέμης Λιβεριάδης
για τον Παναγιώτη Μαυρίδη , στις 7 Νοεμβρίου 2009.

 

Αγαπητοί φίλοι,

λυπάμαι που δεν μπόρεσα να έρθω απόψε στην παρουσίαση του καινούριου βιβλίου του Παναγιώτη Μαυρίδη. Ωστόσο - έστω από μακριά και την τελευταία στιγμή, θα ήθελα να προσθέσω κι εγώ δυο λόγια για τον ποιητή και την ποίηση.
Εύχομαι λοιπόν καταρχήν να είναι καλοτάξιδο – όπως συνηθίσαμε να λέμε, το βιβλίο του Παναγιώτη, επισημαίνοντας όμως ότι η ποίηση πια στον καιρό μας ταξιδεύει σαν μποτίλια στο πέλαγο. Στις πολύβουες ακτές είναι σχεδόν βέβαιο πως κανείς δεν θα την προσέξει, πολύ περισσότερο να την ανοίξει και να διαβάσει το μήνυμά της. Η καλύτερη τύχη που μπορεί να έχουν αυτές οι μποτίλιες είναι αν φθάσουν σε κάποιο ξερονήσι, στα χέρια κάποιου ναυαγού ή ξεμοναχιασμένου. Αυτό το ξέρουν πολύ καλύτερα απ' τους δημιουργούς οι εκδότες, που - με ελάχιστες εξαιρέσεις, αποστρέφουν το πρόσωπό τους από τους στίχους και την Αλήθεια τους. Ζούμε σε μια οριακή, ίσως και μεταβατική εποχή, για το ανθρώπινο πνεύμα, όπου η έκφραση και η δημιουργία του για να αποκτήσουν κάποια εμβέλεια πρέπει να καταφέρουν να περάσουν τις σύγχρονες Συμπληγάδες που καθορίζουν το χρήμα και η δημοσιότητα.
Παρόλα αυτά η ποίηση πορεύεται το διαχρονικό σταυρό του μαρτυρίου αλλά και της μαρτυρίας της και οι αληθινοί ποιητές είναι ίσως οι πιο αξιόπιστοι ιστορικοί που αξιώθηκε ποτέ η ανθρωπότητα. Γιατί, στον αντίποδα του πλούτου ή της «δόξας» τα ποιήματα είναι σπαράγματα ψυχής
και ... με ευφυϊα δεν γράφονται ποιήματα,
όπως πρόλαβε να επιτιμήσει τους κιβδηλοποιούς και μεταπράτες της έκφρασης ο Μίλτος Σαχτούρης.
Μ' αυτές τις πικρές διαπιστώσεις θέλησα να χαιρετήσω όλους εσάς και ιδιαίτερα τον καλό φίλο Γιώργο Χρονά που ... επιμένει
και τον αποψινό τιμώμενο Παναγιώτη Μαυρίδη γιατί :

«απρόβλεπτα κι απορημένος έμαθε να αγγίζει την αλήθεια»...

και όπου αυτή η αλήθεια τον πονάει ... , τίμια και θαρρετά καταθέτει τον πόνο και την αγανάκτησή του και καταγγέλει τη «γύμνια» της στα «ξερονήσια» των απελπισμένων.

Γονική Κατηγορία: Περιεχομενα
Κατηγορία: Ομιλιες