Καλώς ήρθατε ! Ορισμένες κατηγορίες περιεχομένων δεν λειτουργούν προσωρινά, ή δεν είναι "πλήρεις". Foreigners are kindly requested to click : "Translated" at the above table of contents.

Για την ζωγράφο Νέλλη Ράπτη , 2012

 

Πολλαπλή ευαισθησία και έκφραση

 

Όταν η Νέλλη Ράπτη μου ζήτησε να πω δυο λόγια για το έργο της αισθάνθηκα την εύλογη αμηχανία που νοιώθει αντίστοιχα όποιος δεν είναι ειδικός - πολύ περισσότερο τεχνοκριτικός.
Αυτό όμως ξεπερνιέται καταλυτικά με το αυτονόητο της λειτουργικής σχέσης κάθε τέχνης. Δηλαδή την επικοινωνία μεταξύ του δημιουργού - πομπού και του δέκτη. Γιατί ένας από τους πολλούς «ορισμούς» της Τέχνης - ίσως ο πιο ουσιαστικός, είναι η «επιμειξία» με τον Άλλο. Η μετάδοση ή μετάγγιση της ίδιας συγκίνησης και ευαισθησίας στον Άλλο. Και αυτός ο Άλλος δεν είναι βέβαια «μόνο» οι κριτικοί και οι ειδήμονες. Αυτοί μπορούν και οφείλουν να κάνουν την αξιολόγηση και «ένταξη» του έργου. Αλλά το έργο, αυτό καθαυτό απευθύνεται στους πολλούς, στον άγνωστο και συχνά «ανίδεο» δέκτη. Που το αποδέχεται και το «αφομοιώνει» με τον δικό του άμεσο, αυθόρμητο, «παρθενικό» και τελικά «αθώο» τρόπο...
Με αυτήν την έννοια θα μπορούσα να πω ότι στα έργα της Νέλλης Ράπτη διακρίνεται μια ιδιαίτερα φορτισμένη και ευαίσθητη δημιουργός που εκφράζεται άμεσα και «ζεστά» με πολλαπλή μορφή. Η Ράπτη χρησιμοποιεί με την ίδια άνεση τις ακουαρέλες και το λάδι, όπως και μελάνια, παστέλ, μαρκαδόρους, σκόνες, μολύβι ή κάρβουνο και με ιδιαίτερη επιδεξιότητα και «πρωτοπορία» τα ακρυλικά ... Τα θέματά της είναι αυτά της άμεσης και ρεαλιστικής ζωγραφικής : οι άνθρωποι και η φύση, ζωντανή και νεκρή. Η Νέλλη δεν υπαινίσσεται ούτε «κρύβεται». Η ματιά της στον κόσμο είναι αυτή που πρέπει : ζεστή και ανθρώπινη, άλλοτε ανήσυχη κι άλλοτε εκστατική. Και αυτήν τη ματιά, αφού την «περάσει» μέσα από τα φίλτρα του δικού της ψυχισμού, μας την επιστρέφει ... Κι αυτή η «επιστροφή» ( που παραπέμπει σε κείνο «τα Σα εκ των Σων...» ) ολοκληρώνεται και προβάλλεται άλλοτε δυναμικά και άλλοτε διακριτικά με τον τρόπο που χειρίζεται το χρώμα. Τα χρώματα στα περισσότερα έργα της είναι ζεστά και ατόφια, αυτά της γης και του πηλού. Μερικές φορές συγγενεύουν με 'κείνα των βυζαντινών αγιογράφων, διατηρώντας ωστόσο την δική τους θεματική και αυτοτέλεια.
Τα ταλαντούχα δάκτυλα μιας «εύθραυστης» Νέλλης στήνουνε 'μπρος στα μάτια μας μια στέρεα γέφυρα να «περάσουμε» στο βαθύτερο νόημα της ύπαρξης, του κόσμου μας.

Πριν από πολλά χρόνια είχα αγοράσει δύο έργα ενός από τους μεγαλύτερους σύγχρονους ζωγράφους μας. Το ένα – απόλυτα διακριτό, είχε τον τίτλο : Προσωπογραφία. Το δεύτερο το ονόμαζε «κεφάλι γάτας» ... Μου άρεσαν και μου αρέσουν ακόμα πολύ και τα δύο, κάθε μέρα που τα βλέπω στον τοίχο του γραφείου μου. Ωστόσο, σαράντα-τόσα χρόνια, δεν μπόρεσα να διακρίνω ποτέ πού είναι το «κεφάλι της γάτας» ... Ώσπου, πριν λίγο καιρό, η μικρή μου εγγονή, που ήταν δεν ήταν ενάμιση χρονώ και δεν μιλούσε ακόμα καλά ... ένα πρωί 'στήλωσε τα ματάκια της σ' αυτόν τον πίνακα ... τον έδειξε με το δακτυλάκι της και ... γυρίζοντας προς τα 'μένα 'ψέλλισε « Ν ι ά ο υ ! ».
Έτσι να βλέπετε - όσο μπορείτε, τα έργα που έχετε μπροστά σας. Με τα αθώα μάτια ενός μικρού παιδιού που ίσως , μόνο αυτά , μπορούν να διακρίνουν άμεσα και καθαρά την Αλήθεια του Δημιουργού.

                                                                                                                               ( Gallery ξενοδοχείου Athens Hilton, Ιούνιος 2012 )

Γονική Κατηγορία: Περιεχομενα
Κατηγορία: Ομιλιες